آن خیال زشت را هم مادریست

حمله آرم افتد اندر گردنم

ز امر مادر پس من آنگه چون کنم

تو همی آموزیم که چست ایست

دیو و مردم را ملقن آن یکیست

غالب از وی گردد ار خصم اندکیست

تا کدامین سوی باشد آن یواش