سکندر ز اینه جمشید از جام

سلیمان را نگین بود و ترا دین

سکندر داشت آیینه تو آیین

ندیدند آنچه تو دیدی ز ایام

زهی ملک جوانی خرم از تو

اساس زندگانی محکم از تو

اگر صد تخت خود بر پشت پیلست