اساس زندگانی محکم از تو

ندیدند آنچه تو دیدی ز ایام

سکندر ز اینه جمشید از جام

زهی ملک جوانی خرم از تو

اگر صد تخت خود بر پشت پیلست

چوبی نقش تو باشد تخت نیلست

به تیغ آهنین عالم گرفتی