شب افروزی کنم چون کرم شبتاب

گرم دور افکنی در بوسم از دور

و گر بنوازیم نور علی نور

به یک خنده گرت باید چو مهتاب

چو دولت هر که را دادی به خود راه

نبشتی بر سرش یامیر یا شاه

چو چشم صبح در هر کس که دیدی