شه مشرق که مغرب را پناهست

که دارد بر ثریا بارگاهی

جهان بخش آفتاب هفت کشور

که دین و دولت ازوی شد مظفر

قزل شه کافسرش بالای ماهست

چو مهدی گر چه شد مغرب وثاقش

گذشت از سر حد مشرق یتاقش