قزل شه کافسرش بالای ماهست

جهان بخش آفتاب هفت کشور

که دین و دولت ازوی شد مظفر

شه مشرق که مغرب را پناهست

چو مهدی گر چه شد مغرب وثاقش

گذشت از سر حد مشرق یتاقش

نگینش گر نهد یک نقش بر موم