ز درویش خزر تا منعم روم

بهر حاجت که خلق آغاز کرده

دری دارد چو دریا باز کرده

کس از دریای فضلش نیست محروم

پی موریست از کین تا به مهرش

سر موئیست از سر تا سپهرش

هر آن موری که یابد بر درش بار