علم زد بر سر دیوار زردی

می سرخ از بساط سبزه می خورد

چنین تا پشت بنمود این گل زرد

چو خورشید از حصار لاجوردی

چو سلطان در هزیمت عود می سوخت

علم را می درید و چتر می دوخت

عنان یک رکابی زیر می زد