می آوردند و عشرت ساز کردند

بیا تا این حدیث از کس نپوشیم

بدین تمثال نوشین باده نوشیم

دگر باره نشاط آغاز کردند

پیاپی شد غزلهای فراقی

بر آمد بانک نوشا نوش ساقی

بت شیرین نبید تلخ در دست