پیاپی شد غزلهای فراقی

بدین تمثال نوشین باده نوشیم

دگر باره نشاط آغاز کردند

می آوردند و عشرت ساز کردند

بر آمد بانک نوشا نوش ساقی

بت شیرین نبید تلخ در دست

از آن تلخی و شیرینی جهان مست