زمین را پیش صورت بوسه دادی

بت شیرین نبید تلخ در دست

از آن تلخی و شیرینی جهان مست

بهر نوبت که می بر لب نهادی

چو مستی عاشقی را تنگ تر کرد

صبوری در زمان آهنگ در کرد

یکی را زان بتان بنشاند در راه