پرستاران بر شیرین دویدند

در آن جنبش صلاح آرام خود دید

به پاسخ گفت کین در سفتنی نیست

و گر هست از سر پا گفتنی نیست

بگفتند آنچه از کهبد شنیدند

چو شیرین این سخن زیشان نیوشید

ز گرمی در جگر خونش بجوشید