پریرویا نهان می داری اسرار

جگر می خورد و لعل از سنگ می داد

ازو شاپور دیگر راز ننهفت

سخن را آشکارا کرد و پس گفت

سخن در شیشه می گوئی پریوار

چرا چون گل زنی در پوست خنده

سخن باید چو شکر پوست کنده