به دوزخ ماه را دو رخ نهاده

هنوزش آفتاب از ابر پاکست

ز ابرو آفتاب او را چه باکست

به یک بوی از ارم صد در گشاده

بر ادهم زین نهد رستم نهاد است

به می خوردن نشیند کیقباد است

شبی کو گنج بخشی را دهد داد