ازین گونه اندیشه در دل مدار

نباید که گردد دل آزرده شاه

بد آید ز آزار او بر سپاه

بدو گفت طوس ای گو نامدار

کزین شاه را دل نگردد دژم

سزد گر نداری روان جفت غم

همان به که لشکر بدین سو بریم