تنش چون کوه برفین تاب می داد

عجب بین کافتاب از راه گشته

چو بر فرق آب می انداخت از دست

فلک بر ماه مروارید می بست

ز حسرت شاه را برفاب می داد

شه از دیدار آن بلور دلکش

شده خورشید یعنی دل پر آتش