که سنبل بسته بد بر نرگسش راه

فشاند از دیده باران سحابی

که طالع شد قمر در برج آبی

سمنبر غافل از نظاره شاه

چو ماه آمد برون از ابر مشگین

به شاهنشه در آمد چشم شیرین

همائی دید بر پشت تذروی