بدرد آمد دلش زان بی دوائی

ز بیرون رفتن خسرو خبر یافت

که از بیم پدر شد سوی نخجیر

وز آنجا سوی ارمن کرد تدبیر

که کارش داشت الحق بینوائی

چنین تا مدتی در خانه می بود

ز بی صبری دلش دیوانه می بود