چو هست این دیر خاکی سست بنیاد

گرش بودی اساس جاودانه

از آن سرد آمد این کاخ دلاویز

که چون جا گرم کردی گویدت خیز

بباده اش داد باید زود بر باد

ز فردا و زدی کس را نشان نیست

که رفت آن از میان ویندر میان نیست