به می جان و جهان را زنده داریم

یک امروز است ما را نقد ایام

بر او هم اعتمادی نیست تا شام

بیا تا یک دهن پر خنده داریم

به ترک خواب می باید شبی گفت

که زیر خاک می باید بسی خفت

ملک سرمست و ساقی باده در دست