بیا تا یک دهن پر خنده داریم

که رفت آن از میان ویندر میان نیست

یک امروز است ما را نقد ایام

بر او هم اعتمادی نیست تا شام

به می جان و جهان را زنده داریم

به ترک خواب می باید شبی گفت

که زیر خاک می باید بسی خفت