کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 142

مگر با زلف خود وانهم به بازی

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 139

    نبوسیده لبش بر هیچ هستی

    #
  2. 140

    مگر آیینه را آن هم به مستی

    #
  3. 141

    نکرده دست او با کس درازی

    #
  4. 142

    مگر با زلف خود وانهم به بازی

    انتخاب‌شده
  5. 143

    بسی لاغرتر از مویش میانش

    #
  6. 144

    بسی شیرین تر از نامش دهانش

    #
  7. 145

    اگر چه فتنه عالم شد آن ماه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 142 از «بخش ۲۹ - مجلس بزم خسرو و باز آمدن شاپور» است.