سخن از هر دری می کرد با او

به می خوردن نشاند آن گه مهان را

همان فرخنده بانوی جهان را

به جام خاص می می خورد با او

چو از جام نبید تلخ شد مست

حکایت را به شیرین باز پیوست

ز شیرین قصه آوارگی کرد