چو از جام نبید تلخ شد مست

همان فرخنده بانوی جهان را

به جام خاص می می خورد با او

سخن از هر دری می کرد با او

حکایت را به شیرین باز پیوست

ز شیرین قصه آوارگی کرد

به دل شادی به لب غمخوارگی کرد