در آن ساعت که از می مست گشتی

ربودندی یکی بوسه به تعجیل

صنم تا شرمگین بودی و هشیار

نبودی بر لبش سیمرغ را بار

به بوسه با ملک همدست گشتی

چنان تنگش کشیدی شه در آغوش

که کردی قاقمش را پرنیان پوش