بسا نان کز پی صیاد بردند

نه هر ساعت بدام آید شکاری

به عقل آن به که روزی خورده باشد

که بی شک کار کرده کرده باشد

چو دیدی ماهی و مرغانش خوردند

مثل زد گرگ چون روبه دغا بود

طلب من کردم و روزی ترا بود