ازین فکرت که با آن ماه می رفت

چو دیدی ماهی و مرغانش خوردند

مثل زد گرگ چون روبه دغا بود

طلب من کردم و روزی ترا بود

چو ماه آن آفتاب از راه می رفت

دگر ره دیو را دربند می داشت

فرشتش بر سر سوگند می داشت