دگر ره شیشه می بر گرفتند

ز شادی کاه برگی کم نکردند

چو آمد شیشه خورشید بر سنگ

جهان بر خلق شد چون شیشه تنگ

چو شیشه باده ها بر سر گرفتند

بر آن شیشه دلان از ترکتازی

فلک را پیشه گشته شیشه بازی