بدست آورد و رست از دست ایام

شه از راه شکیبائی گذر کرد

شکار آرزو را تنگ تر کرد

سر زلف گره گیر دلارام

لبش بوسید و گفت ای من غلامت

بده دانه که مرغ آمد به دامت

هر آنچ از عمر پیشین رفت گو رو