بده دانه که مرغ آمد به دامت

سر زلف گره گیر دلارام

بدست آورد و رست از دست ایام

لبش بوسید و گفت ای من غلامت

هر آنچ از عمر پیشین رفت گو رو

کنون روز از نوست و روزی از نو

من و تو جز من و تو کیست اینجا