به دیگر چشم عذری تازه می کرد

ازین سو حلقه لب کرده خاموش

ز دیگر سو نهاده حلقه در گوش

به چشمی ناز بی اندازه می کرد

چو سر پیچید گیسو مجلس آراست

چو رخ گرداند گردن عذر آن خواست

چو خسرو را به خواهش گرم دل یافت