چو سر پیچید گیسو مجلس آراست

ز دیگر سو نهاده حلقه در گوش

به چشمی ناز بی اندازه می کرد

به دیگر چشم عذری تازه می کرد

چو رخ گرداند گردن عذر آن خواست

چو خسرو را به خواهش گرم دل یافت

مروت را در آن بازی خجل یافت