مخواه آن کام کز من برنخیزد

که شه را بد بود زنهار خوردن

بد آمد در جهان بد کار کردن

مجوی آبی که آبم را بریزد

کزین مقصود بی مقصود گردم

تو آتش گشته ای من عود گردم

مرا بی عشق دل خود مهربان بود