مرا بی عشق دل خود مهربان بود

مخواه آن کام کز من برنخیزد

کزین مقصود بی مقصود گردم

تو آتش گشته ای من عود گردم

چو عشق آمد فسرده چون توان بود

گر از بازار عشق اندازه گیرم

بتو هر دم نشاطی تازه گیرم