چو عشق آمد فسرده چون توان بود

کزین مقصود بی مقصود گردم

تو آتش گشته ای من عود گردم

مرا بی عشق دل خود مهربان بود

گر از بازار عشق اندازه گیرم

بتو هر دم نشاطی تازه گیرم

ولیکن نرد با خود باخت نتوان