تو را بینم چرا دلخوش نباشم

تو سرمست و سر زلف تو در دست

اگر خوشدل نشینم جان آن هست

چو با تو می خورم چون کش نباشم

کمر زرین بود چون با تو بندم

دهن شیرین شود چون با تو خندم

گر از من می بری چون مهره از مار