گرم نگرفتی اندوه تو فتراک

که هم با تاج و هم با تخت بودم

بگرد عالم آوارم تو کردی

چنین بد روز و بی چارم تو کردی

کدامین بادم آوردی بدین خاک

بلی تا با منت خوش بود یک چند

حدیثت بود با من خوشتر از قند