چو بر بهرام چوبین تند شد بخت

ز راهش عقل را جای گریز است

نشاید بر کسی کرد استواری

که ننموده است با کس سازگاری

به خسرو ماند هم شمشیر و هم تخت

سوی چین شد بر ابرو چین سرشته

اذا جاء القضا بر سر نوشته