چو عشق آمد کجا صبر و کجا دل

به هر کاری در از دولت بود نور

که باد از کار ما بی دولتی دور

بسی بر خواند ازین افسانه با دل

صبوری کرد با غم های دوری

هم آخر شادمان شد زان صبوری