گهی بر جای چون چوگان خمیدی

گهی بر شکر از بادام زد آب

گهی خائید فندق را به عناب

گهی چون کوی هر سو می دویدی

نمک در دیده بی خواب می کرد

ز نرگس لاله را سیراب می کرد

درختی بر شده چون گنبد نور