نباید راه رو کو زود راند

نه کاری بر گشاید تا نبندد

مراد آن به که دیر آید فرادست

که هرکس زود خور شد زود شد مست

که هر کو زود راند زود ماند

خری کوشست من بر گیرد آسان

ز شست و پنج من نبود هراسان