که داری باد در پس چاه در پیش

گوزنی را که ره بر شیر باشد

گیا در زیر پی شمشیر باشد

تو ایمن چون شدی بر ماندن خویش

مباش ایمن که این دریای خاموش

نکرد است آدمی خوردن فراموش

کدامین ربع را بینی ربیعی