مشو غره بر آن خرگوش زرفام

که واپس گوید آنچ از پیش بیند

نشاید دید خصم خویش را خرد

که نرد از خام دستان کم توان برد

که بر خنجر نگارد مرد رسام

که چون شیران بدان خنجر ستیزند

بدو خون بسی خرگوش ریزند