به صد حیلت پیامی دادی از دور

سخن را از در دیگر بنی کرد

نوازش می نمود و صبر می کرد

سوی خسرو شدی پیوسته شاپور

جوابش هم نهانی باز بردی

ز خونخواری به غمخواری سپردی

از آن بازیچه حیران گشت شیرین