کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 118

ز بس تار غمش خود را ندیدم

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 115

    چو ما را نیست پشمی در کلاهش

    #
  2. 116

    کشیدم پشم در خیل و سپاهش

    #
  3. 117

    ز بس سر زیر او بردن خمیدم

    #
  4. 118

    ز بس تار غمش خود را ندیدم

    انتخاب‌شده
  5. 119

    دلم کورست و بینائی گزیند

    #
  6. 120

    چه کوری دل چه آن کس کو نه بیند

    #
  7. 121

    سرم می خارد و پروا ندارم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 118 از «بخش ۵۲ - فرستادن خسرو شاپور را به طلب شیرین» است.