همه کارم که بی تو ناتمام است

مرا آبی است آب از سر گذشته

بر آب دیده کشتی چند رانم

وصالت را به یاری چند خوانم

چنین خام از تمناهای خام است

نه بینی هر که میرد تا نمیرد

امید از زندگانی برنگیرد