نهاد از عاجزی بر دیده انگشت

سخن ها را شنیدن می توانست

ولیکن فهم کردن می ندانست

زبانش کرد پاسخ را فرامشت

حکایت باز جست از زیر دستان

که مستم کور دل باشند مستان

ندانم کوچه می گوید بگوئید