حکایت باز جست از زیر دستان

ولیکن فهم کردن می ندانست

زبانش کرد پاسخ را فرامشت

نهاد از عاجزی بر دیده انگشت

که مستم کور دل باشند مستان

ندانم کوچه می گوید بگوئید

ز من کامی که می جوید بجوئید