کسی کش آتشی در دل فروزد

سخن شیرین جز از شیرین نگفتی

چنان پنداشت آن دلداه مست

که سوزد هر که را چون او دلی هست

جهان یکسر چنان داند که سوزد

چو بردی نام آن معشوق چالاک

زدی بر یاد او صد بوسه بر خاک