و گر پیش آمدی چاهیش در راه

ندیدی تا نکردی روی او ریش

و گر تیری به چشمش در نشستی

ز مدهوشی مژه بر هم نبستی

ز بی پرهیزی افتادی در آن چاه

دل از جان بر گفته وز جهان سیر

بلا همراه در بالا و در زیر